تبلیغات
بوسه ای بر ساغر حافظ2 - مطالب تیر 1396
 
درباره وبلاگ
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
بوسه ای بر ساغر حافظ2




 توضیح غزل(54):

                                                                     غلامعلی(امیر)صالحی

این غزل بر وزن مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع لان یعنی بحرمجتث مثمن مخبون اصلم مسبغ می باشد:                                                                                

زگریه مردم چشمم نشسته در خونست       ببین که در طلبت حال مردمان چونست

مردم چشم یعنی مردمک چشم. این بیت دارای آرایه تشبیه است. این بیت را عرفا در مقام حزن از صد مقام معنوی ذکر نموده اند. بیت یعنی: برای رسیدن به وصال تو آنقدر گریه کرده ام که مردمک چشمم در خون نشسته است نگاه کن ببین که حال مردم عاشق برای رسیدن به وصال تو چگونه است.

بیاد لعل تو و چشم مست می گونت       زجام غم ، می لعل که می خورم خونست

وقتی که بیاد لب سرخ فام و چشم مست همانند می تو ، ساغرغم می نوشم دلم پر از خون است.

زمشرق سرکو ، آفتاب طلعت تو       اگر طلوع  کند  طالعم  همایونست

طالع اینجا یعنی سرنوشت. همایون یعنی خجسته و مبارک. این بیت دارای آرایه تشبیه می باشد. بیت یعنی اگر خورشید دیدار تو که همانند طلوع خورشید از مشرق زیباست را ببینم ستاره بخت و سرنوشت من خجسته و مبارک است.

حکایت لب شیرین کلام فرهادست       شکنج طره ی لیلی مقام مجنونست

مقام با ضمه میم یعنی جایگاه و قرارگاه. شکنج باکسرشین و فتحه کاف یعنی پیچ و تاب. این بیت دارای آرایه تلمیح است. بیت یعنی: سخن فرهاد فقط حکایت از لب شیرین دارد و قرارگاه دل دیوانه ی مجنون پیچ وتاب گیسوی لیلی است.

دلم بجوی که قدت همچوسرودلجویست    سخن بگو که کلامت لطیف وموزونست

که حرف تعلیل است. بیت یعنی: دلم را بدست آور برای این که قد تو به زیبایی سرو و دلربا است و سخن بگو که سخنانت دلنشین و با لطف فراوان و سنجیده شده است.

ز دور باده بجان راحتی رسان ساقی       که رنج خاطرم از جور دور گردونست

این بیت دارای آرایه جناس بین کلمات دور جور و دور است. دور گردون یعنی گردش روزگار. بیت یعنی: ای ساقی باده ی معرفت را به گردش درآور و به جان راحتی برسان تا از رنج گردش روزگار خلاصی یابم.

ازآن دمی که زچشمم برفت رود عزیز       کنار دامن من همچو رود جیحونست

رود یعنی فرزند. بیت یعنی: از روزی که فرزند عزیز از جلو چشمم برفت یعنی از جهان برفت ، ازبس گریه کردم اشک مانند رودخانه جیحون کنارم روان است.

چگونه شاد شوم اندرون غمگینم        باختیار که  از اختیار  بیرونست

من چگونه با اختیار خودم از ته دل شاد شوم؟ که این اختیار من نیست و از اختیار من بیرون است.

ز بیخودی طلب یار می کند حافظ       چو مفلسی که طلبکار گنج قارونست

این بیت دارای آرایه تلمیح است. شاعر در این بیت خود را شخصیت ثانی فرض نموده می گوید: حافظ در بیخودی و مستی بدنبال یار می گردد مانند همان گدا و بی چیزی است که خواستار گنج قارونست.


                                                                                                                                                                                                                                        





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 5 تیر 1396 :: نویسنده : غلامعلی(امیر) صالحی
نظرات ()